الانسان

İnsanoğlu, var edilip bahse değer bir şey olana kadar, şüphesiz, uzun bir zaman geçmemiş midir? ^[1]

Biz insanı katışık bir nutfeden yaratmışızdır; onu deneriz; bu yüzden, onun işitmesini ve görmesini sağlamışızdır. ^[2]

Şüphesiz ona yol gösterdik; buna kimi şükreder, kimi de nankörlük. ^[3]

Doğrusu, inkarcılar için zincirler, demir halkalar ve çılgın alevli cehennem hazırladık. ^[4]

Şüphesiz iyiler kafur katılmış bir tastan içerler. ^[5]

Bu ancak Allah'ın kullarının taşıra taşıra içebileceği bir pınardır. ^[6]

Onlar verdikleri sözleri yerine getirirler, fenalığı yaygın olan bir günden korkarlar. ^[7]

Onlar içleri çektiği halde, yiyeceği yoksula, öksüze ve esire yedirirler. ^[8]

"Biz sizi ancak Allah rızası için doyuruyoruz, bir karşılık ve teşekkür beklemiyoruz. Doğrusu biz çok asık suratların bulunacağı bir günde Rabbimizden korkarız" derler. ^[9]

"Biz sizi ancak Allah rızası için doyuruyoruz, bir karşılık ve teşekkür beklemiyoruz. Doğrusu biz çok asık suratların bulunacağı bir günde Rabbimizden korkarız" derler. ^[10]

Allah da onları bu yüzden o günün fenalığından korur; onların yüzüne parlaklık ve neşe verir. ^[11]

Sabırlarının karşılığı, cennet ve oradaki ipeklerdir. ^[12]

Orada tahtlara yaslanırlar; orada yakıcı sıcak ve dondurucu soğuk görmezler. ^[13]

Meyve ağaçlarının gölgeleri üzerlerine sarkmış ve onların koparılması kolaylaştırılmıştır. ^[14]

Çevrelerinde gümüş kaplar ve billur kaseler dolaştırılır. ^[15]

Billurları gümüş gibi parlaktır, onları ölçüp ölçüp dağıtırlar. ^[16]

Orada, zencefil karışık bir tasla içirilirler. ^[17]

O pınara "Selsebil" denir. ^[18]

Yanlarında ölümsüz gençler dolaşır; onları gördüğünde saçılmış birer inci sanırsın. ^[19]

Oranın neresine baksan, nimet ve büyük bir saltanat görürsün. ^[20]